‘Eerlijkheid, openheid en vertrouwen. Daar draait het om bij JIM.’


Yalisa en Daan

Bewoner en Jouw Ingebrachte Mentor (JIM)

Yalisa en Daan zijn sinds een paar jaar goede vrienden.
Yalisa woont sinds november op Antonius.
Ze koos Daan als haar eigen JIM (Jouw Ingebrachte Mentor).

‘En het fijne is dat hij inspraak heeft. Als hij iets ziet wat niet goed voor me is, kan hij dat zeggen en dan moeten ze er ook naar luisteren.’


Wist je gelijk wie je als JIM wilde?

Yalisa: ‘Ja. Toen ik hoorde dat ik een JIM mocht kiezen, wist ik gelijk wie ik wilde: Daan. Ik vertrouw veel vrienden, maar Daan toch nog net iets meer. Met hem is het niet alleen maar grappen maken en lachen. Wij kunnen ook hele serieuze gesprekken hebben. Het voelt gewoon goed.’


Daan: ‘Mijn eerste reactie toen Yalisa me vroeg, was: ‘wauw, dat had ik niet ver­wacht’. Maar ik vond het ook heel leuk. Het is een grote eer, een supermooie uiting van vertrouwen. Ik heb ook niet getwijfeld, ik zat alleen een beetje met de tijd: ik heb ook een baan en een grote vriendengroep. Maar toch wilde ik het heel graag doen, omdat ik haar heel graag wil helpen. Kort gezegd: ik vind het fucked up dat ze hier zit en ik wéét dat ze ook zonder de instelling kan. Daar gaan we samen voor vechten. En ik heb heel veel vertrouwen in haar.’

Wanneer heeft Daan jou als JIM kunnen helpen?

Yalisa: ‘De eerste keer al dat Daan hier kwam voor een informatief gesprek. Ik liet hem wat muziek horen en op dat moment viel ineens mijn ‘muurtje’ weg. Ik was in tranen. Ik weet nog dat ik dacht: ‘Nu moet ik ook vertellen hoe het écht met me gaat’.

Het eerste wat Daan deed om me te helpen was gewoon even een knuffel geven. Even rustig worden. Hij zei dat ik in contact moest blijven en moest blijven praten. En: ‘het is niet erg als het af en toe niet goed gaat, maar je moet wel gewoon doorgaan’.’

‘Het is hier soms best heftig. Er is soms geschreeuw, en daar komt elke dag stress bij kijken. Toen dat laatst gebeurde, heb ik Daan gebeld, die is gelijk langsgekomen en toen was het meteen goed.’


Hoe is het om hier te zijn?

Yalisa: ‘Het is hier soms best heftig. Er is soms geschreeuw, en eigenlijk komt daar elke dag stress bij kijken. Ik ben iemand die zich dan terugtrekt, ik vermaak me wel met filmpjes kijken en dat soort dingen. Maar soms zijn al die prikkels echt te veel, dan heb ik het overzicht niet meer, dan moet ik eruit. Toen dat laatst gebeurde, heb ik Daan gebeld. Die is diezelfde avond gelijk langsgekomen en toen was het eigenlijk meteen al weer goed.


Voor mij voelt het soms als een negatieve loop waarin je kunt blijven hangen, maar dat is niet zo. Elke dag dat je hier wakker wordt, is weer een dag dichterbij het moment dat je terug kunt gaan naar de mensen bij wie je wilt zijn en van wie je houdt. Daan geeft mij dat inzicht ook mee: dat ik hier weer uit kom en dat het goed komt.'

Wat zijn de voordelen van een JIM?

Daan: ‘Ik denk dat veel te maken heeft met ver­trouwen. Als je als jongere hier iets aan een bege­leider vertelt, weet je toch nooit helemaal zeker of die het niet weer doorvertelt. Dat heb je bij een JIM dus niet. Bij mij kan Yalisa alles kwijt, want ik heb verder niet echt ‘inhoudelijk’ contact met de hulpverleners. Ik meld het alleen als ik denk dat het voor Yalisa beter is: als er iets is waardoor ze in gevaar is of zo. Dat is op zo’n moment het enige wat ik kan doen.’

Yalisa: ‘Ik heb vanaf mijn zevende al met jeugd­hulp te maken. Dan word je wel een beetje hulp­verlenersmoe. Moet je wéér je verhaal vertellen... Ik heb al zoveel hulpverleners gezien en steeds opnieuw moet je weer afscheid nemen. Dan neem je niet zo snel weer iemand in vertrouwen. Maar Daan ken ik van buiten de instelling. Die staat hier los van. Dat is gewoon anders.

Daan: ‘Het voordeel is dat je als JIM van een andere kant meekijkt. Ik ken Yalisa op een andere manier dan haar ouders of de mensen van hier. En natuurlijk ook van vóór het traject en van bui­tenshuis: ik heb een hele andere band met haar en weet dus ook een beetje wat ze wel en niet fijn vindt. En als dat nodig is, zeg ik dat natúúrlijk ook tegen de hulpverleners hier. Want anders heb je niks aan een JIM.’

‘Met hem is het niet alleen maar grappen maken en lachen. We kunnen ook hele serieuze gesprekken hebben’


Wat is belangrijk in de relatie tussen een jongere en een JIM?

Yalisa: ‘Voor mij gaat het om eerlijkheid, openheid en vertrouwen. Andere jongeren zou ik willen meegeven: kies je JIM zorgvuldig uit. Een JIM kan je zoveel verder helpen. Kies hem of haar daarom niet omdat het een vriend van je is die je mist, maar kies diegene omdat je weet dat je 24/7 bij diegene terecht kunt. Kies tactisch. En zorg ervoor dat je het contact goed onderhoudt.’


Daan: ‘Als je iets bij elkaar merkt: vraag er gewoon naar. Wees niet bang, je hebt voor elkaar gekozen. En als je iets dwars zit: hou het niet voor je maar zeg het, want als je het eruit gooit dan ben je het kwijt of dan wordt het minder. Dat scheelt vaak al een hele hoop.

Ik vind het ook belangrijk om altijd positief af te sluiten. Ik denk dat je dat positieve vaak mist in een instelling. Niemand zit hier voor z’n plezier en dat doet iets met de sfeer. Als JIM moet je ervoor zorgen dat de jongere het leuk blijft vinden en het vertrouwen houdt om naar je toe te gaan. Word geen hulpverlener, maar blijf ook gewoon een vriend met wie je het leuk kunt hebben.’

Volgende artikel

Interview met Danial Sharifi